Posts tonen met het label gezondheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezondheid. Alle posts tonen

zondag 10 maart 2019

Februari 2019: wat las ik?

Het was al een poosje stil hier. Wellicht is het sommigen van jullie opgevallen. Geen enkel blog, weinig reacties op Twitter, vrijwel geen Facebook. Het was voor mij even een tijd van bezinning. Ik las wel, maar in bloggen had ik weinig zin. Een paar maanden geleden worstelde ik er ook al mee. Ik dacht de oplossing gevonden te hebben, maar dat viel tegen. Dan is er dus meer aan de hand dan ik aanvankelijk dacht en dat kan ik niet langer negeren.

Wat dat betekent voor dit boekenblog kun je lezen in een persoonlijk stukje onder de titel Een nieuwe fase op mijn andere blog Verbeelding en Historie dat je HIER kunt vinden. Hierbij het eerste blog op Mijn Boekenkast nieuwe stijl.

Mijn leeservaringen van februari

Enthousiast gemaakt door Gerbrand Bakker voor het werk van J.J. Voskuil las ik De moeder van Nicolien (zie de recensie via de link). Daarna volgde Shinrin Yogu een non-fictieboek vertaald uit het Spaans en geschreven door Francesc Miralles en Hector García. Over hoe helend boswandelingen voor de gestresste stadsmens van tegenwoordig kunnen zijn. (Ook die recensie kun je via de link vinden.)

Over wat ik daarna nog las, schreef ik geen recensies meer. Maar ik wil de boeken hier wel even aanstippen. 

- Margje - Jan Siebelink.

Samenvatting:
Margje is een vervolg op Jan Siebelinks bestseller Knielen op een bed violen, het imposante verhaal over een gezin dat door de religieuze vader Hans Sievez te gronde wordt gericht. Ruben Sievez, de zoon uit Knielen op een bed violen, is in Margje een oudere man die gedurende een lange oudejaarsnacht terugkijkt op zijn leven, al dwalend door de leegstaande villa van zijn oom Anton. Daar, in de kelder, vond hij, een jongen nog, op een dag een album met daarin een foto van de oom met een jonge vrouw. In haar herkende Ruben onmiddellijk zijn moeder.

Een verhaal over een heel leven, dat van Margje en haar twee zoons. De jongste is haar lieveling, de oudste voert strijd om die plek in te nemen.


Door Knielen op een bed violen werd ik zo geraakt, dat alles wat ik daarna nog van Siebelink las, me tegenviel. Soms behoorlijk, soms een beetje. Dat is de prijs die een auteur soms betaalt voor een bestseller. Margje (over de vrouw van Hans Sievez) is niet onaardig, maar toch niet overal even sterk. De Buurjongen vind ik beter (voor recensie van beide titels, volg de link)

- Jean-Philipe Desbordes - Aiki, de eeuwenoude Japanse kunst van het ademhalen.


Samenvatting:
Meestal ademen we zonder erbij na te denken. Toch reageert je adem op je emoties: als jij zenuwachtig bent, gaat je adem versnellen en als je bang bent, wordt je adem oppervlakkig en versterkt dat je angst. Als je spierpijn hebt, kun je onbewust verkrampt gaan ademen, wat de pijn dan weer versterkt.
Maar wat als je het omdraait? Door je adem te reguleren kun je je emoties beïnvloeden. Zo blijf je zelfs op stressvolle momenten kalm en adem je je pijn weg!
De kunst van Aiki is eigenlijk heel simpel en iedereen kan het leren. Aiki stamt direct af van de Japanse krijgsdiscipline Aikido, waarbij er een specifieke ademhalingstechniek wordt gebruikt om volledig in je kracht te staan. Verdiep je in de theorie, focus op de oefeningen en adem jezelf sterk, fit en happy!


De uitgeverij Xander vroeg mij het boek te recenseren en omdat ik via de beoefening van de Chinese Tai Chi wel geïnteresseerd ben in deze materie, stemde ik toe. Helaas voldeed het boek niet aan mijn verwachtingen. Waarbij ik niet wil zeggen dat het niet goed zou zijn. Kijk het gerust zelf eens in in de boekwinkel als je in deze materie geïnteresseerd bent.

- Frits van Oostrom - Nobel streven.


Samenvatting:
Rond 1372 kwam op het luisterrijke kasteel Santpoort Jan van Brederode ter wereld in de meest gezegende omstandigheden. Een kleine veertig jaar later sneuvelde hij roemloos, als ridderlijke huurling, in de fameuze Slag bij Azincourt. Nobel streven reconstrueert, als een historische detective, de loop van dit bizarre leven tot in verbluffende details.
Hoe Jan tot tweemaal toe met een gigantisch Hollands leger de Zuiderzee overstak voor oorlog tegen Friesland. Hoe hij naar Ierland reisde om in een onderaardse grot het helse vagevuur van Sint Patricius te voelen. Zijn jaren in het klooster, waarin hij een sprankelende Middelnederlandse tekst schreef. Zijn pogingen om de gigantische erfenis van zijn echtgenote te verwerven, en hoe hij daarvoor zelfs deze Johanna uit haar eigen klooster ontvoerde... En hoe zijn naam door heel Europa roemrucht zou worden: tot in Parijs, waar men college gaf over zijn geval, en tot aan de Engelse koning Henry V.
Frits van Oostrom heeft de geschiedenis van Jan van Brederode, en heel de rijke wereld daaromheen, virtuoos gereconstrueerd en vervat in een meeslepend verhaal.


Ik leende het boek via de bieb en omdat er in heel Zeeland maar 1 exemplaar van is, mocht ik het maar 3 weken houden. Dat is te kort om het hele boek te lezen. Ik vond dat wel jammer, ik zal het later nog eens moeten lenen. Voor nu koos ik voor de laatste twee uitgebreide hoofdstukken: Feiten en fictie, en Nageschiedenis. Ik houd wel van filosoferen over de theorie van de geschiedwetenschap. En Van Oostrom kan ook dáár goed over schrijven en zijn keuzes uitleggen en verdedigen. Hoe het verder ging met de Van Brederodes sprak me ook wel aan. Vreemde volgorde misschien, maar wel een afgerond geheel. En dan later nog maar eens het "echte" verhaal over Jan van Brederode.

- Jean Pierre Rawie - Onmogelijk geluk


Samenvatting:
Jean Pierre Rawie (1951) is een Nederlands dichter en vertaler. Tot op heden schreef hij 19 dichtbundels. In 1992 verscheen Onmogelijk geluk, zijn grootste verkoopsucces. Daarin wordt o.a. over zijn beleving van het overlijden van zijn vader gedicht.

In onze krant las ik een interview met deze heerlijk "ouderwetse" dichter. Daarbij was één van de gedichten uit deze bundel afgedrukt. Een sonnet, waarin hij toonde groot te zijn in de dichttechniek van vroeger: rijm, ritme en metrum voelden zo goed bij deze gedichten, meestal als sonnetten vormgegeven. Daar past een voorbeeld bij:

Interieur

In dit met boeken volgestouwd vertrek
heb ik steeds minder anderen van node,
met al mijn aan de dood ontstegen doden
iedere nacht stilzwijgend in gesprek.

Bij wie is wat ik liefheb nog in trek?
Het meeste is al eeuwen uit de mode.
Van wat ik deed, uit nood of om den brode,
rest enkel de grandeur van het echec.

Maar ook al bood het leven nog zoveel
waar ik mijn tanden op heb stuk gebeten,
één regel, en de wereld raakt vergeten,

één rijm, en het verscheurd heelal wordt heel:
alleen achter mijn schrijftafel gezeten
heb ik opnieuw aan heel de schepping deel.

J.P. Rawie - Onmogelijk geluk - 1992. 

Heerlijk om een stukje Bloem terug te vinden in een dichter van nu.


Tot zover deze keer. Eind maart volgt een nieuw overzicht. Daarin de boeken die ik las voor Ik lees Nederlands van Sandra. En wellicht over Het Bureau, want deel 1 is bijna uit.

© Jannie Trouwborst, maart 2019.

donderdag 14 april 2016

Leesvoer, boeken met eten als thema

Hendrik-Jan van #50books ( KLIK HIER) wil graag een antwoord op vraag nummer 15: Heb je kookboeken en lees of raadpleeg je ze weleens?

"Wat moet ik daar nou mee?" was mijn eerste reactie. Je moet nl. weten dat ik helemaal niet van koken houd en dat ik dolblij was toen mijn man na zijn pensionering aangaf het koken wel van mij over te willen nemen. Niet dat er daardoor veel verandering kwam in de maaltijden die we nuttigen, want een keukenprins zou ik hem niet willen noemen. Maar ik geniet er nog dagelijks van dat ik gewoon aan kan schuiven als het etenstijd is.
We hebben best wel wat kookboeken in de kast staan, maar eigenlijk gebruiken we die nooit. Vroeger nog wel eens het Basiskookboek als naslagwerk, maar tegenwoordig zoeken we op internet wel uit wat er moet gebeuren met een groentesoort die nieuw is. 
De meeste kookboeken die hier in de kast staan te verstoffen hebben we ooit eens gekregen. Geen idee of dat was omdat onze gasten vonden dat we misschien iets meer van het diner hadden kunnen maken of omdat ze dachten dat een toetjes- of soepboek altijd van pas kwam.

Er staat wel een map in de keuken met een losse verzameling notities van iets lekkers dat we bij anderen aten, receptenkaarten uit de supermarkt die niet te ingewikkeld zijn en uitdraaien van internet van gerechten die door de ballotagecommissie zijn gekomen en geregeld op het menu staan.

Maar als we de vraag ruimer nemen, dan staan er over voedsel wel enkele boeken in de boekenkast die nog steeds geraadpleegd worden. Om te beginnen de boeken over brood en broodbakken: dat doet mijn keukenprins graag, net als appeltaart bakken. Daar kan hij genoeg fantasie in kwijt om er iets heel lekkers van te maken. En daarnaast De E in je eten. Ik ben helaas zo supergevoelig voor bv. sulfiet, dat ik van gezwavelde rozijnen in de appeltaart al drie dagen migraine heb. In de loop van vele, vele jaren heb ik door schade en schande ontdekt wat ik wel en niet probleemloos kan eten. Ook voor andere toevoegingen ben ik gevoelig, dus het komt best nog wel eens uit de kast.

Dieetboeken zul je hier niet vinden: gezond eten en voldoende bewegen is nog altijd de beste manier om niet te zwaar te worden en gezond te blijven. Daarom tot slot nog twee boeken die broederlijk naast elkaar in de boekenkast staan. Die nog wel eens geraadpleegd worden en die ten onrechte als dieetboeken worden aangemerkt, maar die voor mij de leidraad voor gezonde voeding vormen: De voedselzandloper van Kris Verburgh en Het dovemansorendieet van Maarten 't Hart. Als leidraad dus, want ik kan zelf het beste bepalen wat ik wel en niet zinnig vind en wil toepassen.

Over De voedselzandloper worden veel onjuiste en voorbarige oordelen geveld door tegenstanders die er blijk van geven niet het hele boek gelezen te hebben, d.w.z. ook de eerste, taaie helft. Of die uitgaan van hun eigen gelijk en er geen kennis van wìllen nemen. Ik heb De Voedselzandloper van Kris Verburgh in een blog naast Het Dovemansorendieet van Maarten 't Hart gezet ( KLIK HIER) en het is leuk om te zien dat, hoezeer Maarten 't Hart Kris Verburgh probeert te verketteren, ze vaak op dezelfde adviezen uitkomen, de één als arts, de ander als bioloog.

Ik zal het betoog hier niet herhalen, als het je interesseert, kun je het via de link nalezen. Maar om toch ook deze kookboekenvraag een Nederlands literair tintje mee te kunnen geven, wil ik wel Het Dovemansorendieet van Maarten 't Hart graag aanbevelen.

Het is een boek geworden zoals je van hem verwachten mag en als je daarvan houdt, dan is dat echt genieten: Maarten 't Hart ten voeten uit. Met veel humor en ironie schets hij zijn jeugd, neemt hij Bijbelteksten over voeding op de korrel en vreemde diëten en gedragingen, beveelt voedsel aan of keurt het af. En daarbij overdrijft hij graag, spot of provoceert: wie zijn stijl kent, weet wat ik bedoel. Maar tussen de regels door blijk ik, via de Voedselzandloper, het toch aardig met hem eens te zijn. Daarom leest het zo prettig: op een leuke manier gebrachte, zinnige informatie, met de nodige autobiografische anekdotes en grotendeels overeenkomend met mijn eigen ideeën over een gezonde levensstijl.


Zo en dan is het nu bijna tijd om beneden aan te schuiven voor een ongetwijfeld smakelijke en gezonde maaltijd. En morgen ga ik alle kookboeken verzamelen om ze op te laten halen door SHAKI (Stichting Hulp Aan Kinderen) die elk kwartaal een grote boekenmarkt houdt voor het Goede Doel. Maar eerst even het stof eraf blazen, natuurlijk.....

© JannieTr, april 2016

De leesvraag #50books (KLIK HIER) is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf 2016 doet Hendrik-Jan dat. Vanaf "2016: vraag 2" probeer ik ook elke week mee te doen.