NTR brengt De Slavernij op televisie

AMSTERDAM - De NTR brengt twee nieuwe series op de buis: De Slavernij en De Slavernij junior.

Daarin komt het verhaal over dit gevoelige deel van onze vaderlandse geschiedenis aan het licht, maakte de omroep dinsdag bekend.

De volwassen versie, waarvan de presentatie in handen is van Daphne Bunskoek en Roué Verveer, laat aan de hand van dagboeken, persoonlijke documenten en gesprekken met nazaten de slavernij zien vanuit het perspectief van de gewone mensen.

De Slavernij bestaat uit vijf delen en begint, evenals de juniorserie, op 18 september 2011.

Curaçao

Bunskoek speurt naar historische feiten en het grote verhaal van de miljoenen mensen die slachtoffer werden van de slavernij.

Ze praat met nazaten en deskundigen en reist af naar plekken waar de sporen van het slavernijverleden nog volop aanwezig zijn, in Nederland maar ook op Curaçao, in Suriname, Brazilië en Afrika. Comedian Verveer zoekt in zijn land van herkomst, Suriname, naar de sporen van zijn eigen familieverleden.

Kinderarbeid

Lisa Wade presenteert de kinderversie, die zes afleveringen telt. Deze serie is bedoeld voor kinderen van zeven tot veertien jaar. Zij krijgen het verhaal over de slavernij voorgeschoteld aan de hand van archiefmateriaal, documentaire- en dramafragmenten.

Wade besteedt naast de geschiedenis ook aandacht aan kinderarbeid zoals die nu nog te vinden is in Benin en Bangladesh.

De series volgen op de succesvolle geschiedenisreeks De Oorlog, die eerder te zien was bij de NPS

Uit: Nu.nl/cultuur - media. Zie: http://www.nu.nl/media/2522975/ntr-brengt-slavernij-televisie.html

©JannieTr, 9  september 2011

Discussievragen bij Karin Anema - De groeten aan de koningin

Het eerste boek dat we dit seizoen lezen is geworden: Karin Anema - De groeten aan de koningin. De argumenten voor deze keuze zijn: 1. het is een genre dat we nog niet eerder lazen, 2. het brengt de verschillende bevolkingsgroepen en hun onderlinge verhoudingen in beeld, 3. het schetst een beeld van de natuurlijke rijkdommen  en 4. het vertelt terloops de geschiedenis. Het vormt daarmee een inleiding op de overige boeken.

Vorm

**Tot welk genre behoort het boek? Hebben we hier te maken met een reisgids, reisverslag, reisverhaal of een reisfantasie?  (Raadpleeg de bijgeleverde tekst over Reisbeschrijvingen of kijk bij Reisbeschrijving op Wikipedia).

**Beschouw je dit boek als fictie, non-fictie of als een mengeling van beide?

**In hoeverre kun je de stijl van dit boek literair noemen?  Denk daarbij aan bv. beeldspraak, sfeertekening, dialogen, woordkeus, ritme van de zinnen.

**In hoeverre is de vorm literair te noemen? Denk daarbij aan bv. een verhaallijn, een plot, karaktertekening  van belangrijke personen, de chronologie.

** Wat kun je zeggen over de keuze van de titel?

Inhoud

** Het boek heeft in Suriname nogal wat stof doen opwaaien. Kun je je daar wat bij voorstellen?

**Het doel van Karin Anema was vooral het leven en de cultuur van de inheemsen te leren kennen en beschrijven. Wat vind je van het resultaat?

** Idealiseert ze deze mensen?  Moraliseert ze? Is ze voldoende kritisch?

** Signaleert ze misstanden en problemen en draagt ze er een oplossing voor aan?

** Wat is volgens jou de reden van de botsing tussen Anema en Kapitein Ricardo Pane?

** In Suriname lijken de verschillende bevolkingsgroepen probleemloos naast elkaar te leven.  Uit Karin Anema's boek komt een ander beeld naar voren. Kun je voorbeelden geven van hun onderlinge discriminatie? Wat is daarvan de oorzaak denk je?

** Hoe beschrijft ze de rol van de blanken: zendelingen, wetenschappers, weldoeners, toeristische organisaties?  Is ze ook hier voldoende kritisch naar beide kanten? 

**Denk je dat haar boek iets kan veranderen aan de problemen die ze aankaart?

** Veel lezers zullen de geschiedenis van Suriname niet meer paraat hebben. Ze probeert dat te ondervangen door geregeld tussen de tekst door stukjes historie in te lassen. Gebeurt dat op een onnadrukkelijke wijze of vond je het storend?

** Zou je overwegen een ander reisboek van haar te lezen, bv. De Noorse liefde van W.F. Hermans of een roman: De weg naar Villarbón - het verhaal van een verlaten dorp in Spanje?

©JannieTr, 8 september 2011.

Geschiedenis van Suriname - onder red. van L. Dalhuisen e.a.

September 2011 - waardering: 9.

Inleiding

Dit seizoen zal het thema van onze leesclub zijn: Surinaamse literatuur. Om over genoeg achtergrondkennis te beschikken om over de thema's in de te lezen boeken en de uitwerking daarvan door de auteurs te kunnen discussiëren is dit boek een aanrader. Prachtig uitgevoerd door de Walburg Pers met heel veel kleurenillustraties en bij elk hoofdstuk ingekaderde extra informatie. Een heerlijk kijk- en leesboek.

Uitgeversinformatie

Suriname en de Surinaamse gemeenschap zijn nog steeds regelmatig in het Nederlandse nieuws. Geschiedenis van Suriname is de meest actuele uitgave over de turbulente geschiedenis van dit voormalige Nederlandse rijksdeel. Een onmisbaar naslagwerk voor wie op zoek is naar achtergronden.

In woord en beeld legt het boek een bewogen geschiedenis van ruim 10.000 jaar vast: over de oorspronkelijke bewoners, de lange weg van slavernij en kolonisatie naar democratie. Over Indianen, Europeanen, slaven en marrons, creolen, Hindoestanen en Javanen. Een team van Surinaamse en Nederlandse auteurs belicht de rol van Suriname in de Tweede Wereldoorlog, de bijdrage van de kolonie aan de welvaart van Nederland en de betekenis van bauxiet voor Suriname. Maar ook de achtergronden van de onafhankelijkheid, de jonge Republiek, de staatsgreep van Bouterse en het junglecommando van Brunswijk. De banden van Suriname met het Caribisch gebied, Surinamers in Nederland en Nederlanders in Suriname; het komt allemaal uitgebreid aan bod. Geschiedenis van Suriname hoort in iedere boekenkast in Nederland en Suriname te staan. Het laat u kennismaken met de verschillende visies op de uitermate boeiende geschiedenis van een land waarin mensen uit vier werelddelen met elkaar samenleven. 

Geschiedenis van Suriname - onder red. van Leo Dalhuisen e.a. Zutphen, Walburg pers, 2007. Geb. met stofomsl., 192 p. , ill. , 30 cm, met lit. opg., reg. ISBN: 978-90-5730-494-1.

©JannieTr, 4 september 2011

Eindoordeel Academica Literatuur Prijs 2011

Mijn eindoordeel voor 2011 is geworden:

1. Bart Vercauteren - Het graf van de voddenraper (8,5)

2. David Pefko - Levi Andreas (7)

3. Menno Lievers - De val van Hippocrates (7-)

4. Peter Buwalda - Bonita Avenue (6,5)

5. Gerrie Hondius - Ik ontmoette een man (6).

Leesclubthema seizoen 2011-2012

Het thema van het komende seizoen voor onze leeskring zal worden: Suriname. Aanleiding vormt het overlijden van Clark Bertram Accord op 11 mei 2011 te Amsterdam.  "Een belangrijke Surinaamse schrijver" stond er in de krant, maar zijn naam is onder Nederlanders nauwelijks bekend.

 Anders dan in Indonesië is in Suriname na de onafhankelijkheid (1975) de Nederlandse taal volop in gebruik gebleven, zowel bij Surinaamse schrijvers die besloten naar Nederland te gaan, als bij hen die in Suriname bleven wonen. Het is in Suriname nog steeds de officiële taal.

Wie zich met Nederlandstalige literatuur bezig houdt, dient dus ook aan de Surinaamse literatuur aandacht te geven. En daarmee aan de voorgeschiedenis ervan en aan de huidige ontwikkelingen.

De eerste bijeenkomst is binnenkort. Met behulp van internet en enkele algemene boeken over Suriname heb ik voor de leesclubleden een mapje gemaakt met de voornaamste feiten over de geschiedenis, de bevolkingsgroepen, religie, geografie en natuur, taal, economie, gezondheidszorg en onderwijs, middelen van bestaan en politiek van Suriname. En natuurlijk de literatuurgeschiedenis, met speciale aandacht voor de rol van de orale literatuur. Van de literatuurgeschiedenis van Suriname is een zeer uitgebreid overzicht beschikbaar op Wikipedia. De verschillen met de literatuurgeschiedenis van West-Europa zijn groot. In een van de latere bijeenkomsten zullen we dat nader uitwerken.

De meeste boeken die wij zullen lezen zijn van na 1975. De leeslijst is inmiddels bekend. Het bleek niet eenvoudig van de meest geschikte titels voldoende exemplaren te vinden bij de bibliotheken van Zeeland. Wij gaan proberen te ontdekken of de geschiedenis van Suriname, bijna 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, nog steeds een rol speelt bij de keuze van de  thema's of bij de uitwerking daarvan in de moderne Surinaamse literatuur.

Wie een mooi, inleidend boek over Suriname wil lezen raad ik aan:

*Geschiedenis van Suriname - onder red. van Leo Dalhuisen e.a. Zutphen, Walburg Press, 2007.

Kennismaken met moderne Surinaamse auteurs kan via:

* Voor mij ben je hier: verhalen van de jongste generatie Surinaamse schrijvers - onder red. van Michiel van Kempen. Amsterdam, Meulenhoff, 2010.

De orale literatuur komt aan bod in:

Westindische sprookjes - samengest. door Beert Oosterhuis. Rijswijk, Elmar, 1994.

Het standaardwerk over de literatuurgeschiedenis van Suriname is:

* Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur - Michiel van Kempen. Breda, De Geus, 2003. 2 delen.

©JannieTr, 3 september 2011

Leeskring Philippine

Nadat ik in januari 2006 in Zeeuws-Vlaanderen kwam wonen ging ik op zoek naar een leesclub. Met de bedoeling om zowel mijn passie voor het lezen van Nederlandse literatuur te kunnen delen, als om contact te leggen met streekgenoten. In november 2006 vond ik via de bibliotheek een al jaren bestaande leesclub die mij wilde accepteren als lid. Na ruim 4 jaar werd mij helaas duidelijk, dat deze club mij niet bracht wat ik gehoopt had. Ik besloot mijn lidmaatschap op te zeggen.

Ik vond ondertussen een andere ingang: bij een welzijnsorganisatie bood ik aan als vrijwilliger een cursus te geven onder de titel Lezen in een leeskring. In 8 lessen, gegeven in de bibliotheek, kregen de cursisten les in de literaire analyse van een boek en het herkennen van de instrumenten die een schrijver gebruikt om zijn boek te schrijven. Bij elke les hoorde ook een roman om thuis te lezen en huiswerkopgaven om het geleerde in praktijk te brengen.

Het sloeg aan. De eerste cursus, die in september 2009 begon, was overschreven. Er moesten mensen op de wachtlijst. Uiteindelijk startten we met 11. Na afloop verzochten 8 cursisten mij hen nog een jaar te begeleiden om te kunnen oefenen met het geleerde. Voor dat doel werd in september 2010 de Leeskring Philippine opgericht. Tegelijkertijd startte de tweede lichting cursisten met de cursus Lezen in een leeskring. Door allerlei administratieve tekortkomingen bij de welzijnsorganisatie lukte het met veel moeite uiteindelijk slechts 6 cursisten te bereiken. Eigenlijk te weinig om effectief mee te kunnen werken, maar ook zij maakten het jaar vol. Daarvan gaven er 2 te kennen dat zij zich graag aan zouden willen sluiten bij de Leeskring Philippine. Bij de start van het komende seizoen in september 2011 zullen we verder gaan met 7 leden.

Elk seizoen wordt er met een ander thema gewerkt (een schrijver, land, genre, periode etc.). Oud-cursisten hebben het recht gekregen zich opnieuw te melden voor deelname bij aanvang van elk nieuw seizoen. Het maximum aantal leden zal echter steeds 8 zijn. Dat houdt o.a. verband met het feit dat alle boeken geleend worden via een leesclubabonnement bij de bibliotheek. Er moeten dus van de gewenste titels 8 exemplaren aanwezig zijn bij de diverse bibliotheken in Zeeland. De Leeskring heeft verder een abonnement op Boek-delen en op Boek. Deze tijdschriften circuleren bij de leden en worden op de bijeenkomsten geruild.

De bijeenkomsten vinden om de 6 weken plaats; de data worden aan het begin van het seizoen bekend gemaakt. Ze zijn op een vaste doordeweekse avond van 19.30 tot 22.00 uur. Halverwege een koffiepauze en vanaf 21.30 uur napraten bij een drankje en een hapje. Ook de boekenlijst is vooraf bekend, zodat wie dat wil "vooruit" kan lezen. De deelnemers zijn bij toerbeurt gespreksleider. Soms worden de discussiepunten/vragen bij het boek meegegeven bij de uitreiking ervan. Zowel de biografie van de auteur, als de literaire analyse en het thema van het boek komen aan bod. En uiteraard de leeservaring van de individuele leden.

©JannieTr, 2 september 2011

10 Tips voor leesclubs

Voor wie belangstelling heeft voor lezen in een leesclub heb ik de volgende tips:

1. Lees eerst het boek: Lezen en leesclubs van Inge Drewes.

2. Als je je ergens bij aan wilt sluiten, informeer dan bij je bibliotheek of boekhandel of zij je misschien in contact kunnen brengen met bestaande leesclubs.

3. Als je zelf een leesclub op wilt richten geef daar dan via dezelfde kanalen ruchtbaarheid aan. Of vraag via sociale media of kennissenkring of er belangstellenden zijn.

4. Bepaal van te voren goed welke soort boeken er gelezen gaan worden. De smaak van de deelnemers moet niet te veel uiteenlopen. Er bestaan ook leesclubs die uitsluitend thrillers lezen of historische romans of non-fictie. Aan jou de keus.

5. Zorg voor ongeveer 8 deelnemers, dat is het ideale aantal.

6. Kom niet vaker dan eens in de 6 weken bij elkaar: zo heeft iedereen voldoende tijd voor het leesclubboek, maar ook de tijd om nog andere boeken te lezen of juist extra aandacht aan het leesclubboek te geven.

7. Stel de data voor een heel jaar vast en wijk daar niet meer van af. Streven naar data waarop steeds iedereen aanwezig kan zijn is zinloos.

8. Stel de lijst van te lezen boeken ook voor een heel jaar op. Dat laat de mogelijkheid tot "vooruit" lezen open.

9. Vraag bij de bibliotheek na of er mogelijkheden zijn voor een leesclubabonnement. Als de boeken zelf gekocht worden denk dan ook eens aan tweedehands en ramsj (ook via internet).

10. Extra: neem eventueel gezamenlijk een abonnement op boekentijdschriften en onderneem af en toe een uitje: museum, literaire wandeling, toneelstuk, boekverfilming, lezing auteur.

Succes!

Inge Drewes - Lezen en leesclubs. Pearson Benelux, 2006. Paperback, 232 pg., lit. opg. ISBN: 978-90-430-1208-9. 

©JannieTr, 1 september 2011